کی می شود که مؤذن به « تکبیره الاحرامی » جهان را به تماشای صبح، صلا زند! تا کی در آینه های عمر، با دست های بلند « ندبه » تو را التماس کنیم و تو نیایی! بشریت فرسوده ی فراق توست و منتظر است تا به پیشگاه مقدس تو دو رکعت نماز بگذارد. رکعتی به ظهور و رکعتی به حضور....
کلمات کلیدی:
